Unapata shida? Wasiliana nasi kwa +255 762 204 166

Ingia

Karibu Tena, Rafiki. Ingia kuanza kusoma vitabu

JISAJILI

Ukimaliza kujisajili hapa, lipia riwaya kwa M-pesa!

Kurudisha Neno la siri

Forget your password? Don't worry we can deal with it

SOMA BURE - PATAPOTEA


Patapotea

© Japhet Nyang’oro Sudi, 2019

ISBN 978-9987-794-08-9




1

Taarifa ziliponifikia kwanza nilizipuuzia. Niliendelea na shughuli zangu kwani niliziona kuwa ni taarifa za ajabu na zisizo na msingi wowote. Lakini ziliponifikia mara ya pili zilinifikirisha sana. Zilishangaza, haswa nikiwa kama mwandishi wa vitabu ambaye niliambiwa kuwa Mwendawazimu alikuwa ameng’ang’ania kitabu nilichoandika. Ikafanya nibaki najiuliza maswali mengi kichwani.
Kichaa, au kajifanya kichaa?
Mwendawazimu kang’ang’ania kitabu changu cha riwaya.
Kitabu nilichoandika kwa mkono wangu; iweje
Mwendawazimu aking’ang’anie?
Amependa nini kwenye kitabu changu kiasi kwamba
amekuwa tayari kufa kuliko kupoteza hicho kitabu?

Nilijiuliza maswali mengi sana. Nikabaki na mshangao hasa baada ya kuambiwa kuwa watu wa mamlaka ya mji wa Kigoma walifika kumwondoa Mwendawazimu huyo eneo alilokuwa akiishi, kufuatia wakazi wa eneo hilo kulalamika kwenye mamlaka husika kuwa alikuwa akiwafanyia fujo na wakati mwingine kuhatarisha amani ya mtaa. Zoezi la kumwondoa Mwendawazimu huyo liliambatana na kuchoma moto banda lake la nyasi alilokuwa akilitumia kama makazi yake. Ni wakati wanachoma banda la Mwendawazimu huyo ndipo lilipotukia lile tukio ambalo liliwashangaza wengi na sasa limevuta hisia zangu na kuona kuwa taarifa hizi ni za ajabu. Unaambiwa Mwendawazimu alipoona banda lake linawaka moto, yeye alikimbilia ndani ya banda lililokuwa likiteketea kwa moto. Wakati watu wakiwa wanapiga kelele kuwa huenda aliamua afie ndani ya banda lake, mara yule mwendawazimu alitoka huku akiwa anakohoa. Mshangao uliwashika sana pale alipotoka akiwa ameshikilia kitabu kiitwacho SAA 72. Kitabu ambacho mwandishi wake ni mimi. Huku akikohoa, alikuwa akikifuta na kukipuliza kitabu kile kwa namna ya kukisafisha. Alifanya hivyo kwa mahaba makubwa kwa kitabu kile huku. Sasa watu wakabaki wanajiuliza, kwa nini mwendawazimu huyo alikuwa tayari kuhatarisha maisha yake ili mradi tu aokoe kile kitabu.
Kina nini kitabu hicho?
Kitabu kinapendwa na mwendawazimu?
Ama kweli, jambo hili liliwashangaza wengi.
Si wao tu, hata mimi mwandishi wa hicho kitabu nilishangazwa na kitendo cha mwendawazimu kuwa na mahaba na kitabu changu.
Sikuichukulia kama taarifa ya kawaida tu. Kichaa kuwa tayari kufa kuliko kukipoteza kitabu cha riwaya nilichokiandika, ilikuwa habari ya kusisimua.
Ghafla nikajikuta ninaingiwa na kiu.
Kiu ya kutaka kuongea na kichaa huyo, ili ikiwezekana nijue nini kimemvutia kwenye kitabu changu.
Kama mwandishi wa kitabu SAA 72, ningejisikia fahari kama mtu maarufu angejitokeza hadharani na kusifia kitabu changu. Lakini, kitabu changu kuuteka moyo wa mwendawazimu ilichochea udadisi wa juu sana ndani ya akili yangu.
Nilikuwa likizo. Halafu, Kigoma siyo mbali labda nitasafiri kwa siku nyingi. Nilifikiri nikaona, kwa nini nisiende, nifanye kama sehemu ya matembezi wakati wa hii likizo yangu?
Hivyo nikawa tayari kusafiri. Safari ndefu toka Arusha hadi Kigoma kuonana na Mwendawazimu huyo.
Nilifanya maandalizi ya haraka.
Safari ya kuelekea Kigoma kuonana na mwendawazimu ilianza siku ya Alhamisi asubuhi.
Nikiwa ndani ya basi liitwalo KIAZI KITAMU, safari yangu ya kutoka Arusha kwenda Kigoma ilianza asubuhi ya saa 12. Kichwani nikiwa na maswali mengi kuhusiana na mwendawazimu mwenye mahaba na kitabu changu cha riwaya. Miongoni mwa maswali hayo ilikuwa ni, alikipata wapi hicho kitabu?
Alinunua?
Aliokota?
Alipewa?
Alimkwapua mtu?
Au?
Je, ataweza kunitambua mimi kama mwandishi wa kitabu pindi nikijitambulisha kwake?
Je, nini kimemvutia kwenye hicho kitabu hadi kikamfanya aingie kwenye banda linalowaka moto ili tu akisalimishe kitabu kisiteketezwe kwa moto? Huyu kichaa anaweza kunipa historia ya maisha yake?
Hayo pamoja na maswali mengine yalifumuka kwa wingi kichwani mwangu. Vipi kama amekichukia?
Maana kuking’ang’ania haimaanishi amekipenda. Sikuwa na majibu, nisigeweza kujijibu hadi hapo nitakapoonana naye ana kwa ana!
Subira ilihitajika hadi nifike Kigoma, mwendawazimu alikuwa na majibu yote.
Nilijiegemeza kwenye kiti na kumwachia dereva wa basi hilo afanye kazi yake. Nikasinzia ule usingizi wa safarini!













2




Safari yetu haikuwa na shida njiani. Tuliwasili Kigoma majira ya saa saba na robo usiku. Ilikuwa safari yenye kuchosha sana. Hakuna kitu nilichohitaji wakati huo zaidi ya kitanda kizuri nilale. Haikuwa mara yangu ya kwanza kufika Kigoma, nilikuwa najua baadhi ya hoteli nzuri.
“Nipeleke Nzimano Hotel,” nilimwambia dereva teksi.
“Shilingi elfu thelathini!” Dereva teksi alijibu hali iliyofanya harufu mbaya itoke kinywani mwake.
“Pole sana, ulikuwa umelala nini?” Nilimwuliza.
“Eeh bwana wacha!” Alisema kwa sauti ya masikitiko.
Lakini hakuwa amejibu swali langu, ila nilimuelewa kwa vile nikiwa Mtanzania, naelewa jinsi ambavyo tunajibu maswali.
“Naweza kuelewa, mabasi haya yanawasili usiku sana!” Nilisema tena.
“Tutafanyaje sasa na ndiyo yenye faida maana mtu hawezi tembea kwa mguu muda huu wala hakuna daladala!” Alisema yule dereva teksi. Akaongeza mwendo wa gari.
Dakika ishirini baadae, tulikuwa tumefika Nzimano Hoteli. Dereva aliendesha taratibu akiwa anatafuta sehemu ya kuegesha gari kwenye sehemu ya kuegeshea magari ya Nzimano Hotel. Wakati huo, nikipekenyua noti za shilingi elfu kumikumi tayari kwa ajili ya kumlipa yule dereva. Niliteremka na kuvuta begi langu dogo. Nikalitupia mgongoni kwa kulivaa.
“Asante!” Dereva alisema wakati alipokuwa akipokea hela ya nauli. Sikusema kitu badala yake nikaanza kupiga hatua kuelekea ndani ya hoteli.
Niliweza kuuhisi uchovu wakati nilipokuwa natembea.
Mji ulikuwa kimya kabisa. Eneo la hoteli nalo lilikuwa kimya kabisa. Nilipofika mapokezi msichana wa mapokezi alinipokea huku macho yake yakijitahidi kushindana na usingizi.

* * *

Niliamka majira ya saa tatu asubuhi. Baada ya usafi na kifungua kinywa, hatimaye ukawadia wakati ambao niliona unafaa niingie mtaani.
Lengo likiwa moja tu, kumsaka!
Kumsaka yule mwendawazimu.
Huwa napenda kusikiliza ushauri wa rafiki zangu. Wachache nilioongea nao juu ya mkasa huu na lengo la safari yangu walinishauri nibebe nakala ya kitabu cha SAA 72. Nilibeba. Pia, niliona ni vema nikabeba na shajara yangu kwa ajili ya kuandikia matukio ya siku. Vilevile, nilichukua kamera yangu ambayo hupenda kusafiri nayo.
Nje ya Nzimano Hoteli kuna teksi ambazo zimeegeshwa kwa idhini ya wamiliki wa hoteli ili kuhudumia wateja ambao hawakupenda kutumia usafiri wa hoteli. Hivyo nilikwenda hadi kwenye teksi hizo. Nilipofika eneo ambalo teksi zilikuwa zimeegeshwa, madereva walianza kunishawishi, kila dereva akitaka nitumie usafiri wake. Nilitembea taratibu hadi nilipomwona dereva mmoja mzee aliyekuwa amevaa kofia. Kwa sababu ambazo nitakuambia baadaye niliamua kuchukua gari lake.
“Nipeleke Soko la Mwanga!” Nilimwambia baada ya kuwa nimesalimiana naye.
“Ha! Ha! Ha!, Sawa mkuu wangu!” Mzee alisema huku akicheka.
“Mbona wacheka mzee wangu?” Nilimuuliza huku nikimtazama. Meno yake yalikuwa na weusi na kwenye mashina yake kulionekana utando wa njano.
“Vijana hawa, tunawaambia wafanye sala ili wabarikiwe hawataki kufanya sala. Sasa si unaona kila pahali sasa tunawazidi, hapo inawauma umechagua teksi yangu!” Alisema yule mzee kwa furaha huku akiwa anatoka eneo la hoteli.
“Ha! Ha! Ha! Mengine yapi hayo mnayotuzidi?” Niliuliza kwa sauti ya kirafiki.
“Ha! Ha! Ha! Wewe hujui siku hizi watoto wa kike wanatupenda siye wazee?! Alisema yule mzee.
Kauli hiyo ilinifanya nishangae kidogo ila nilijitahidi kuficha mshangao wangu. Nikaanza kumwangalia juu hadi chini huku nikijitia kucheka.
“Mzee bwana, unataka kusema sala hiyohiyo inakusaidia kupata watoto wa kike?” Nilisema huku nikicheka.
“Ha! Ha! Ha! Wewe unaitwa nani kijana wangu, samahani sana lakini maana si maadili ya kazi kuwauliza wateja maswali mengi.” Alisema mzee badala ya kujibu swali.
“Naitwa Japhet Sudi.” Nilijibu.
“Heeeh, Japhet yupi, isije kuwa yule mwandishi wa vitabu!” Mzee alisema huku akiniangalia kwa kutumia kioo kilicho kwenye paa la gari.
“Ndiye! Wewe ni msomaji wa vitabu?” Nilijibu na kuuliza swali.
“Duuuh, sikuwa nasoma sana vitabu vya riwaya. Mimi hupenda kusoma vitabu vya dini lakini kuna rafiki yangu mmoja alinishawishi sana kusoma kitabu chako cha SAA 72, kikanivutia sana.” Alisema yule Mzee huku akipunguza mwendo wa gari. Hii ilikuwa ishara kuwa hakutaka tufike haraka kwenye soko la Mwanga, sehemu niliyoambiwa kuwa yule mwendawazimu alikuwa amehamishia makazi yake baada ya kufukuzwa eneo la Mbilizi.
“Unaitwa nani Mzee?” Nilimuuliza.
“Khamis Kavula, wenyewe hupenda kuniita mzee KK kiboko ya warembo!” Alisema yule mzee halafu akaongeza, “Hivi huyo Jacob Matata ni mtu halisi au ni simulizi tu?”
“Ha! Ha! Ha! Umeona unavyofanana naye eeenh?” Badala ya kujibu swali lake niliuliza swali.
“Sana, maana kama ni mtu halisi yule ndiye pekee anaweza nizidi linapokuja suala la watoto warembo!” Alisema yule Mzee huku akionekana kufurahia sana maongezi yetu.
“Yule jamaa kweli yupo, ni rafiki yangu sana. Nadhani huwa ana dawa ya warembo.” Nilisema huku nikimwangalia.
“Si kweli, sema anajua nini wanataka na ameshajua udhaifu wao. Na sasa najibu swali lako, unajua sala inasaidia kuleta mvuto kwa watoto wa kike. Mwanamke anapenda mwanaume mtulivu kwa nje ila hatari akiwa chumbani. Kamwe mwanamke hapendi mwanume mwenye tabia za kike; maneno mengi, ulegevulegevu na vitendo vya kike. Mtu akiwa mcha Mungu anakuwa mtulivu sana na hatumii nguvu zake ovyo ovyo. Unanielewa?”
“Mmmmh! Sasa mbona Jacob si mcha Mungu?” Nilisema kwa kusaili.
“Basi ujue ana tabia za kiume ambazo nimesema!” Alisema Mzee KK.
“Nini kilikuvutia kwenye riwaya ya SAA 72?”
“Mambo mengi. Umekuja kikazi, kuandika riwaya nyingine au kutembea tu?” Aliniuliza huku akionekana kupuuzia swali langu.
“Vyote tu!” Nami niliamua nimjibu jumlajumla kama yeye alivyofanya.
“Au umeletwa na kile kisa?”
“Kipi?”
“Yule mwendawazimu!”
“Yupi?”
“Mwenye mahaba na kitabu chako!”
“Kuna mwendawazimu ana mahaba na kitabu changu? Basi nitakuwa na hamu ya kumwona!” Nilisema.
“Tena yule pale, unamwona yule! Akiliona tu gari langu atakuja hapa.” Alisema mzee KK kauli iliyonishangaza.
“Kwa nini akiona gari lako lazima aje?” Niliuliza huku nikimwangalia. Niliona jinsi midomo yake ilivyobabaika kujibu.
“Am-ame-ame-nanilii- aaah kila nikija huwa napenda kumletea chakula!” Mzee KK alijibu kwa kubabaika.
“Kwa nini huwa unamletea chakula?”
“Dini, dini inataka hivyo!” Alisema kwa sauti iliyoonesha kuwa hakupenda kuendelea na yale maongezi.
“Nishushe hapo!” Nilisema huku macho yangu yakiwa yanamfuatilia yule Mwendawazimu.
Dakika chache baadaye nilikuwa nimeshaachana na Mzee KK na sasa nikawa naelekea upande ambao yule kichaa alikuwa ameelekea. Nilitembea kwa haraka kiasi. Nilipogeuka nilimwona mzee KK akiwa anaongea na simu huku akiniangalia. Lakini macho yetu yalipokutana aligeukia upande mwingine. Hisia mbaya zikanijia lakini nikapuuzia.
Utashangaa nikikuambia kuwa nilitumia saa mbili kumtafuta yule mwendawazimu, hii ikiwa ni pamoja na kuulizia watu lakini sikufanikia kumwona tena.
“Sijui, alikuwa hapahapa muda si mrefu!” Watu wengi walijibu hivyo. Niliendelea na msako wa kumtafuta mwendawazimu ambaye hatimaye nilikuja julishwa kuwa alikuwa akijiita, Kumbamasaka Jitu la Watu. Wenyeji wanasema mara kwa mara alikuwa akijipigapiga kifuani na kujiita, Kumbamasaka Jitu la Watu.
Wakati nikiendelea na msako ule hapo kwenye soko la Mwanga, mara nikashangaa nafuatwa na Askari Polisi watatu ambao waliongozana na kijana mmoja ambaye sura yake haikuwa ngeni machoni kwangu japo sikukumbuka kwa haraka nilimwona wapi. Askari mmoja kati ya wale watatu alikuwa amebeba bunduki. Ilikuwa yapata saa saba na robo mchana wakati walipokuwa wakitembea kuja mahali nilipokuwa nimesimama. Wakati huo nilikuwa nakusudia kutafuta sehemu ya kula. Yule kijana ambaye nilihisi kuwa namfahamu ama nimewahi kumwona sehemu alionekana kuwapa maelekezo wale askari. Wakaja moja kwa moja nilipokuwa nimesimama.
“Wewe ndiye bwana Japhet Sudi?
“Ndiye. Kuna shida yoyote!?” Nilijibu kwa mshangao.
“Ndiyo! Uko chini ya ulinzi kwa kuhusishwa na kifo cha mzee Khamis Kavula, wewe ukiwa ndiye abiria wake wa mwisho!” Alisema askari mmoja huku alinifunga pingu.
“Hutakiwi kujieleza sasa, maelezo yako yote utayatoa Kituo cha Polisi.” Askari mmoja aliniambia. Sikuona sababu ya kubishana nao, hata kama hiyo sababu ningeiona ubavu wa kubishana nao sikuwa nao. Nawajua hawa, sikutaka kipigo cha mbwa koko. Niliingizwa ndani ya gari na safari ya kuelekea Kituo cha Polisi ilianza. Njiani hakuna aliyekuwa tayari kuongea na mimi japo nilijitahidi sana kuwaongelesha wale watu.






3


Gari lilipofunga breki kwenye kiwanja cha Kituo cha Polisi, askari mmoja alininyanyua ndani ya ile Landcruser ya Polisi iliyo wazi na kunirushia nje. Nilitua ardhini kama furushi. Vumbi likatimka.
Nilikabwa na hasira kali huku maneno ya kulalamika yakinitoka.
Kofi moja la kisogoni toka kwa Polisi mmoja lilinituliza na nikaamriwa kutembea kuelekea ndani ya mapokezi ya kituo hicho.
“Vua viatu, mkanda na vingine, ubaki na suruali na shati tu!” Askari mmoja kati ya wale waliokuja kunichukua alitoa amri.
Nilitii.
“Huyu nini tena?” Aliuliza askari mmoja aliyekuwa na nyota tatu, ambaye alikuwa anatokea kwenye vyumba vya ndani vya kituo kile. Kabla hajajibu askari huyu ambaye ndiye aliyekuwa amenipiga kofi alipiga saluti halafu akasema, "Ndiye yule jamaa ambaye anahusishwa na kifo cha mzee KK!”
“Aaaah kumbe ndiyo huyu, liwekeni huko ndani tutalihoji kesho. Sasa hivi unatakiwa ufikirie namna ya kutupa majibu ya maana!” Alisema huyu mwenye nyota tatu.
Pwaaaaa! Kofi jingine la usoni nikalipata toka kwa yule yule jamaa wakati nilipotaka kujieleza mbele ya yule askari mwenye nyota tatu.
“Ingia huko ndani, umeshaambiwa utajieleza kesho!” Yule askari alisema huku akinisukumia kwenye kibaraza kingine.
Duuuh, ndiyo nikawa nimeingia selo hivyo!
Moyo uliniuma sana, hasira zikapanda na kushuka. Mwishowe nikajiridhisha kuwa sikuwa na namna zaidi ya kutulia na kusubiri muda wa kuhojiwa ili niseme ukweli wangu. Nilijua wazi kuwa wangenielewa kuwa sikuwa mhusika wa kifo cha Khamis Kavula.
Kabla ya hapa, sijawahi kulala Kituo cha Polisi.
Hii ilikuwa mara yangu ya kwanza.
Sitokaa nisahau.
Usiombe kulala kituoni.
Baridi la usiku, njaa, kubanwa haja na hali ya uchafu wa kile chumba.
Watu niliokuwa nimewekwa pamoja nao, wengine walikuwa na majeraha mazito, wengine wamelewa chakari, wengine nilihisi walikuwa wameokotwa kwenye mifereji ya maji machafu. Kulikuwa na kero za kila namna. Hali ilikuwa ngumu sana hasa ikizingatiwa kuwa nilikuwa nimewekwa mule ndani kwa kuonewa.
Tofauti na walivyokuwa wameahidi kuwa wangenihoji siku iliyofuata, hilo halikutokea.
Siku ya kwanza ilipita, yaani Jumanne yote nilishinda lupango. Jumatano asubuhi majira ya saa mbili asubuhi ndipo alipokuja askari mmoja kuniita kwa maelezo kuwa kuna ndugu yangu alikuwa amekuja kunisalimia. Kauli hiyo ilinishangaza sana, maana hakuna ndugu yangu aliyekuwa na taarifa kuwa nilikuwa nimewekwa ndani na isitoshe sikuwa na ndugu ninayemjua hapa Kigoma.
Nilisimama kinyonge.
Miguu ikiwa inatetemeka kutokana na njaa kali na mazingira ya mule ndani. Niliongazana na yule askari hadi sehemu ya mapokezi.
“Oooh, masikini, pole sana ndugu yangu Japhet!” Sauti ya mwanamke mmoja iliniambia. Badala ya kujibu, nilibaki namwangalia usoni kwa mshangao. Akaniminyia jicho moja la kulia, halafu akatabasamu. Sijui kwa nini nikajikuta nashawishika na kuelewa ile ishara yake.
“Asante sana aisee!” Nilijibu huku nikijitahidi kuficha mshangao wangu.
“Ndiyo mambo ya dunia!” Alisema huku akinyanyua kapu lake lilokuwa na chupa ya chai na bakuli kubwa la kuhifadhia chakula cha moto. Akaviweka juu ya ile meza kubwa ya kaunta ambayo askari huitumia kwa ajili ya kuandikia maelezo.
“Haya fungua uonje!” Askari alimwambia yule mwanamke. Ambaye alitii, alionja chai na chakula. Kisha akaniwekea. Kweli nilikuwa kwenye mshangao mkubwa. Lakini pasipo kujua sababu nikajikuta naogopa kumuuliza wewe nani mbele ya yule askari. Eti nikajikuta namfichia siri kwa vile tu aliniminyia jicho na kuachia lile tabasamu la kutaka nimfichie siri.
“Wewe ni nani?” Hatimaye nilimuuliza kwa sauti ya chini baada ya yule askari kutoka na kutuacha wawili kwenye kona tuliyokuwepo, hatua kama nne toka kwenye meza ya mapokezi. Niliuliza hivyo huku nikiwa najitafuna. Usiniulize kwa nini nilikula chakula cha mtu nisiyemfahamu. Wewe hujui njaa iliyokuwa ikiniuma wakati huo, hata chakula cha jalalani ningekula.
“Utanijua tu, mimi ni mjumbe!” Alisema yule mwanamke.
“Mjumbe!” Nilishangaa.
“Ndiyo!” Alijibu huku akiingiza mkono mfukoni na kutoa karatasi ndogo na kunipa.

NAJUA YOTE, UTATOKA LEO, TUONANE NYANGOFA NYUMBA NAMBA 511. Chogo.

Nilipomaliza tu kuisoma, yule mwanamke aliinyakua ile karatasi na kuifutika mfukoni. Nikabaki nimeshangaa.
“Wewe ni nani na unataka nini kwangu?” Niling'aka kwa sauti kali.
“Shiiiiiiii!” Aliweka kidole mdomoni kuashiria ninyamaze.
“Askariiiiiii!” Nilipiga kelele ili kuita askari aje.
Alikuja na kuchungulia.
“Vipi?”
“Hata simuelewi huyu ndugu yangu!” Alisema yule mwanamke huku akijifanya kuweka uso wa kushangaa.
“Nani ndugu yako?” Nifoka kwa sauti.
“Afande mimi simjui huyu mtu halafu wananitishia maisha!” Niliropoka kwa sauti kubwa. Halafu yule askari akabaki ananiangalia kama anayenishangaa.
“Mmmmh, makubwa, huyu kweli inawezekana ameua!” Yule mwanamke alisema huku akikusanya vyombo vyake.
“Kaka hebu tulia mbona unaongea vitu visivyoeleweka, hebu ongea taratibu ueleweke kama mtoto wa kiume wewe!” Alisema yule askari kwa dharau.
“Nasema hivi huyu si ndugu yangu, ana...!”
“Ni nani sasa kama siyo ndugu yako?” Askari alihoji
“Hata simjui, ana...!”
“Sasa kwa nini hukuniambia saa zile amekuja?” Askari aliuliza kwa mshangao.
“Alinishawishi kunyamaza nisiseme!”
“Alikushawishi vipi wakati na mimi nilikuwa pale na nikamsikia akikusalimia na kukuita ndugu na wewe ukaitikia bila shida?”
Askari alishangaa zaidi, nami nikaelewa kuwa lile kosa la kukubali kukonyezwa lilikuwa limeanza kunigharimu.
“Wewe hukuona ila huyu si mtu mzuri he...!” Nilijitahidi kusema.
“Sasa kwa nini umekubali chakula chake kama si mtu mzuri!?” Askari alihoji.
“Afande kwa heri, acha niende zangu, fadhili mfadhili punda siyo binadamu!” Alisema yule mwanamke huku akiondoka na kutingisha kiuno chake. Alikuwa amevaa suruali ya jeans ya bluu, shati jekundu na viatu vyeusi vilivyokuwa kama mabuti hivi. Alisuka twende kilioni, ila nywele zake zilionekana kuwa zenye matunzo mazuri sana. Macho makubwa ya mviringo yaliyokaa kwenye uso mrefu mwembamba. Alikuwa na midomo mizito, ambayo alipokuwa akiibetua ilionekana kuvutia. Sikutaka kuamini kuwa mwanamke huyu aliyejiita 'mjumbe' alikuwa anaondoka kirahisi tu hivi. Nikajiinua kwa nguvu ili nimfuate lakini nilirudishwa nyuma na kofi zito la shingoni. Nikawa mpole. Pamoja na kuropoka maneno mangi ya kulaani na kulalamika kuwa naonewa lakini nilirejea ndani ya chumba cha mahabusu. Jasho ikawa inanitoka kwa sababu ya hasira na kile chakula cha moto nilichokuwa nimekula. Mahabusu wenzangu walibaki wananiangalia. Mimi si mwepesi wa kulia, lakini mara hii nikajikuta nimeanza kulia kwa kwikwi, kile kilio cha kwikwi cha kiume.
Baadaye nikagundua kuwa kulia haikuwa inanisaidia. Nilianza kufikiria tena namna ya kujitoa kwenye janga lililokuwa mbele yangu. Kitendo cha wale askari kunikatalia kuwasiliana na ndugu zangu wowote kilinishangaza sana.
Saa nne na nusu nilikuja kuitwa tena. Niliandamana na askari hadi mapokezi.
"Bwana Japhet, kwa sababu za kipelelezi, tumeamua tukuachie kwa sasa, ila kesho asubuhi hakikisha unakuja kituoni tena, wakati huu sisi tunaendelea na upelelezi mwingine. Ila ni vema kujua kuwa mke mdogo wa Khamis Kavula ametoweka tangu jana usiku. Tunaendelea na uchunguzi.
Nikabaki mdomo wazi. Mara nikakumbuka ile karatasi niliyopewa na yule mwanamke aliyesuka twende kilioni. Moyo wangu ulipiga kwa hasira sana, lakini ukweli sikupenda kuendelea kukaa hapo kituoni hivyo sikutaka kuhoji. Maana kuhoji ingemaanisha nawauliza kwa nini mnaniachia. Nilichukua vitu vyangu nilivyokabidhi wakati naingia.
Nilitoka hapo kituoni nikiwa nimechanganyikiwa, akili yangu ilihitaji mapumziko kabla ya kuamua nini cha kufanya. Nikiwa njiani watu walikuwa wakinishangaa kwa jinsi nilivyokuwa nikinuka na nilivyokuwa mchafu.







4



Nilipofika hotelini nilienda moja kwa moja chumbani kwangu. Nilipoingia tu chumbani, nilipiga simu ya mezani ya chumbani humo kuagiza niandaliwe chakula. Baadaye nikaingia bafuni kuoga na kufanya usafi mwingine. Kwa kawaida miye hupenda sana usafi hivyo kukaa muda wote huo bila kuoga wala kupiga mswaki, kwangu ilikuwa ni adhabu isiyobebeka.
Dakika kumi baadaye nilikuwa nimemaliza kufanya usafi nikatoka bafuni na sasa nikawa navaa nguo. Sasa nikaona ndiyo wakati mwafaka wa kuichaji simu yangu, maana nilijaribu kuiwasha nilipotoka Polisi lakini ikaonyesha kuwa ilikuwa ineishiwa chaji. Nilikuwa na hamu ya kusalimia familia yangu maana nilijua fika kuwa wangekuwa na wasiwasi hasa baada ya kunikosa hewani kwa muda wote niliokuwa nimeshikiliwa na Polisi. Hivyo niliichomeka simu kwenye umeme.
Wakati nikisubiri chakula na simu ipate chaji nikaona nitumie muda huo kuandika kumbukumbu chache za matukio yaliyokuwa yametokea tangu nifike Kigoma.
Niliandika kwa kadiri nilivyoweza kukumbuka. Huwezi amini wakati naandika ilikuwa kama naangalia sinema vile. Kumbukumbu zilikuwa bado mpya kabisa kwenye ubongo wangu. Baadaye nilitoa kamera yangu ndogo niliyokuwa nimeenda nayo Sokoni Mwanga. Kulikuwa na picha tano tu. Moja ya hii hoteli niliyofikia, picha nyingine tatu zilikuwa za soko la Mwanga halafu moja ilikuwa ya yule mwendawazimu, Kumbamasaka Jitu la Watu. Niliipiga wakati Mzee KK alipokuwa akinionesha tulipofika pale sokoni Mwanga. Nilimwangalia yule kichaa jinsi alivyokuwa.
Mtu mrefu, nywele ndefu zisizo na matunzo, mweusi.
Macho makubwa mekundu.
Alikuwa amekenua meno ambayo yalionekana ya njano kama mhindi wa yanga wenye punje kubwa. Ndevu zake ndefu, chafu, zilikizunguka kinywa chake kama kichaka. Lakini meno bado yaliweza kuonekana. Alikuwa ameshikilia kitabu cheupe, ambacho sikupata shida kujua kuwa kilikuwa ni kile kitabu changu cha riwaya, SAA 72. Lakini begani alikuwa amebeba begi moja lilochakaa, chafu. Begi hilo lilikuwa limetuna kwa kujazwa vitu ndani. Hakuwa na shati, lakini alikuwa amevaa suruali moja ya jeshi iliyokuwa imechakaa sana, kama usingekuwa makini usingeweza jua kuwa suruali ile ilikuwa nyekundu hasa kwa vile ilivyokuwa chafu sana na kuwa na wekundu fulani uliopakazwa udongo mwekundu wa Kigoma. Miguuni alikuwa amevaa viatu vilivyochoka sana, lakini bado ungeweza kuona kuwa viatu vile vilikuwa kama mabuti ya jeshi.
Mara macho yangu yakavutwa na kitu kama filimbi ambacho kilikuwa kikining’inia kwenye shingo ya yule kichaa. Kitu hicho kilikuwa kimefungwa kwenye kamba ambayo alikuwa ameivaa shingoni. Nilikiangalia kile kitu lakini bado sikuweza kujua ni nini hasa, japo kilifanana na filimbi.
Nilishituliwa na mlio wa simu iliyokuwa chumbani humo. Niliweka chini ile kamera nikaifuata simu na kuunyanyua mkonga wake.
“Chakula chako kiko tayari, tukuletee chumbani au utakuja kulia kwenye ukumbi wa chakula?” Sauti ya kiume iliongea.
“Nitakuja kulia kwenye ukumbi. Asante!” Nilisema halafu nikaweka mkonga mezani. Niliacha vitu kama vilivyokuwa, ikiwa ni pamoja na simu ambayo bado ilikuwa ikipata moto.
Nilielekea kwenye ukumbi wa kulia chakula. Ili kufika kwenye ukumbi wa chakula ilikuwa lazima upitie mapokezi halafu ndiyo uende upande mwingine wa jengo. Wakati napita sehemu ya mapokezi msichana aliyekuwa mapokezi aliniita.
“Wewe ndiyo unaitwa Japhet Nyang’oro Sudi?” Aliniuliza baada ya kusogea sehemu ya mapokezi. Japo sikufurahia kuwa hakuwa ametoa hata salamu, lakini niliona acha nifanye wajibu wangu.
“Hujambo lakini dadangu!?” Nilisema.
“Looh! Samahani jamani kakangu, nimesahau hata kukusabahi. Sijambo, sijui wewe mwenzangu?” Alisema huku akiwa na uso uliojaa aibu.
“Wala usijali, mara nyingine kazi zikiwa nyingi ndivyo inavyokuwa. Mimi sijambo. Ndiyo naitwa Japhet!” Nilisema kwa bashasha.
“Basi kuna mtu anaitwa Jacob Matata alipiga simu jana akasema ukirejea hakikisha unampigia, anakutafuta.” Alisema yule dada huku akiwa anasoma kijikaratasi, bila shaka ni sehemu aliyokuwa ameandika jina la Jacob Matata ili asisahau.
“Duuuh, asante. Nitampigia, tena ngoja niifuate simu ili nimpigie sasa hivi!” Nilisema halafu nikageuka na kutembea kurudi upande ule niliokuwa nimetoka ambako ndiko kwenye chumba changu cha kulala. Niliingia chumbani kwangu, na kuuacha ufunguo ukining’inia mlangoni wakati nikipiga hatua kuelekea sehemu nilipokuwa nimeiacha simu yangu. Mara moyo ukapiga paaaah! Simu haikuwepo. Nikaangaza macho mle chumbani, hakukuwa na chochote. Kamera, begi langu, zile nguo chafu nilizokuwa nimevua na kubadilisha, ile shajara, vyote havikuwepo.
“Jesus!” Nilishangaa.
Niliwa bado nimeshikwa na mshangao ndipo nilipoona kijikaratasi kikiwa kitandani. Haraka nilisogelea kitandani. Nilipokiangalia tu hata kabla sijakisoma mara kumbukumbu ya kijikaratasi nilichopewa na yule mwanamke aliyeniletea chakula Kituo cha Polisi, aliyekuwa amesuka twende kilioni zilinijia. Nilipokishika tu na kuona maandishi yake ndipo nilibaki kinywa wazi.
Mwandiko uleule. Ujumbe ule ule. Karatasi ile ile.

NAJUA YOTE, UTATOKA LEO, TUONANE NYANGOFA NYUMBA NAMBA 511. Chogo.

Moyo wangu ukapiga kwa kasi sana.
“Hawa washenzi ni nani na wananitakia nini lakini?” Nilijikuta naongea mwenyewe kwa sauti kana kwamba nilikuwa naongea na mtu. Wazo la kwenda au kutokwenda kwenye nyumba niliyoelekezwa kwenye hicho kikaratasi likajaa akilini mwangu. Nikajikuta napambana vikali nafsini mwangu.
Lakini watu hawa si wazuri.
Lakini mbona wanasisitiza sana niende huko?
Kama ni kuniua wangeweza kuniua hata hapahapa chumbani.
Labda si watu wabaya kama ninavyodhani. Wameniletea chakula.
Ninahisi ndiyo waliopanga nitoke Polisi!
Wanataka nini lakini?
Au nitoe taarifa polisi kuwa kuna watu wananifuatilia?

* * *
Nikiwa nimetaharuki vibaya sana, nilipiga hatua za haraka kuelekea kwenye simu ya mezani iliyokuwa kwenye meza ndogo pembeni ya kitanda. Niliunyakuwa mkonga wa simu na kubonyeza namba 9, nikiwa na lengo la kumtaarifu yule msichana wa mapokezi. Lakini nilipoweka sikioni kile kiwambo cha kusikilizia, kulikuwa kimya na ubaridi. Ile sauti ya kuonyesha kuwa kulikuwa na uhai kwenye ule mkonga haikuwepo. Hapo nikagundua kuwa simu ile ilikuwa haina uwezo wa kufanya mawasiliano tena.
“Mmmh mbona nilitumia simu hiihii dakika chache zilizopita!?” Nilijinong’oneza kwa mshangao. Nikaanza kuangaza na kuangalia kama kulikuwa na hitilafu yoyote ya nyaya za simu hiyo. Hivyo macho yangu yalitembea kuufuata waya uliotoka kwenye mkonga wa simu kwenda ukutani. Naam! Baada ya nusu mwendo ya safari ya macho kwenye waya huo, macho yakajikuta yanaishia kwenye kingo za waya uliokatwa.
Ulikuwa umekatwa.
Majeraha ya waya kukatwa yalikuwa mapya kabisa huku ule waya mdogo wa ndani ukitoa mng’ao wake.
“Alijuaje nitataka kupiga simu?”
Hofu ikanizidi, nikajikuta nakurupuka kutoka mule chumbani. Nilifika mapokezi huku nikitweta. Pumzi na jasho vilinitoka kwa fujo. Yule msichana wa mapekezi akabaki anashangaa.
“Vipi kaka?” Aliuliza kwa mshangao.
“Umemwona akipita hapa?” Nilisema
“Nani, Jacob Matata?” Aliuliza yule dada
“Hebu acha ujinga dada!” Nilimfokea yule dada baada ya kumtaja Jacob Matata wakati mimi nilikuwa naulizia kama amemwona mtu aliyetoka na vitu vyangu.
“Eee, kaka samahani babu wee, mjinga utakuwa wewe! Mtu alipiga simu tokea Dar sasa hivi nimekwambia mpigie halafu wewe unauliza umemwona? Kama si maajabu hayo ni nini?” Alifoka yule dada.
“Neema unabishana na nani tena?” Sauti ya kiume ilisikika. Nikageuka kuangalia upande ilipotokea.
Nikakutana na mshituko mwingine tena.
Macho yangu yalikuwa yakitazamana ana kwa ana na yule askari.
Askari mwenye nyota tatu ambaye nilionana naye siku ile naingizwa selo. Hakuwa amevaa sare za kazi. Nilimkumbuka vema sauti yake na lile kovu lake kubwa, baya, lililokuwa shavuni. Aliponiona aliushusha uso wake kwa dharau.
“Kumbe unaongea na huyu muuaji, kichaa huyu. Achana naye huyu. Kwani wewe unamjua mtu huyu zaidi ya kuwa mteja wako tu?” Alisema yule askari kwa dharau huku akimwangalia yule mhudumu ambaye sasa nilijua kuwa alikuwa akiitwa Neema.
“Mi namshangaa, jana wakati hayupo kuna mtu kapiga simu kuwa huyu bwana akirejea ahakikishe amempigia simu. Kama dakika ishirini zilizopita nimempa taarifa, akasema acha afate simu ili ampigie. Sasa hivi anerejea hapa akitweta na kuuliza kama nimemwona. Nami ndiyo namshangaa!” Neema alijieleza kwa yule askari.
“Samahani, nadhani hatukuelewana, kuna mtu kaingia chumbani kwangu na kuchukua kila kitu, zaidi sana amekata waya wa simu ya ndani. Sasa kwa vile nilikuwa nimeshikwa na taharuki ndiyo maana nikauliza moja kwa moja bila kukuelewesha vema. Hivyo nilikuwa nauliza kama umemwona mtu yeyote aliyetoka na begi langu?” Nilijieleza kwa sauti ya utulivu huku nikijitahidi kudhibiti jazba yangu kufuatia maneno ya yule askari mwenye nyota tatu, ambaye sasa nilibaini kuwa alikuwa na chuki na mimi. Lakini pia, nilikuwa najiuliza nini kilikuwa kimemleta hapo hotelini.
“We jamaa fala kweli!” Yule askari alisema huku akianza kuondoka eneo hilo la mapokezi.
“We kaka acha nikuitie askari huwezi haribu simu yetu hivi hivi halafu unajisingizia kuibiwa.” Neema alisema kwa jazba. Maneno ya Neema yalimfanya yule askari ageuke na kumwangalia Neema.
“Neema mpenzi, mwache, ya nini kuhangaika na mfungwa mtarajiwa huyu!” Alisema halafu akaendelea na safari yake. Kauli yake ikamtuliza Neema. Ambaye sasa alibaki akiniangalia.
Yule askari mwenye nyota tatu alipotoweka nilimsogelea yule msichana. Nikaongea kwa sauti ya utulivu. “Neema, sina shida yoyote ya akili wala mimi siyo mhalifu, ila ninahisi kuna mchezo nimechezewa hapa na sijui lengo lake ni nini?”
Nilisema huku nikiziangalia gololi za macho ya Neema kwa ule ushawishi wa kiume.
“Sasa shida nini, maana nahisi kama uko hatarini?” Neema alisema kauli ambayo nilikubaliana nayo. Sauti yake haikuwa ile aliyokuwa akiitumia dakika chache zilizopita. Hii ya sasa ilikuwa na chembechembe fulani hivi ambazo ni ngumu kuzielezea. Sauti hiyo ilinishawishi kumuelezea msichana huyo kila kitu, kuanzia lengo la safari yangu hadi kinachonitokea sasa. Nilipomalizia kumwelezea nilikuwa natetemeka kwa hasira.
“Mimi nakushauri, nenda kale kwanza. Ukimaliza kula, akili itapata nguvu ya kufikiri kwa utulivu zaidi. Mimi sina namna ya kukusaidia kaka yangu. Pole sana!” Neema alisema.
“Je, unadhani nani anaweza kuwa ameingia chumbani kwangu kuchukua vitu vyangu?” Nilihoji kwa utulivu wa kujilazimisha.
“Hatuna historia ya wateja wetu kuibiwa vitu. Nimeshangazwa sana na tukio unaloniambia. Nitauambia uongozi wa hoteli na bila shaka watashughulikia. Mimi sijaona mtu yeyote akipita hapa, isitoshe muda huu wa saa tisa kasoro mchana wateja wetu wengi wanakuwa wameenda kwenye shughuli zao zilizowaleta hapa Kigoma. Wengi hurejea majira ya saa kumi na moja, wakati huo ndipo hoteli huanza kuchangamka tena.” Alisema Neema.
Sikuwa na namna zaidi ya kufuata ushauri wake wa kwenda kula kwanza. Nilipiga hatua kama tano hivi, halafu nikasimama, nikawa nimepata wazo. Nikarejea pale mapokezi.
“Hivi unaweza iona namba ambayo Jacob Matata alikupigia nayo? Maana sasa nashindwa kuwasiliana naye kwa vile namba yake ilikuwa kwenye simu iliyoibwa.” Nilisema kwa sauti ya kuomba.
“Hapana simu yetu ni ya mezani, tena zile za kizamani ambazo huwezi ona namba ya mpigaji. Nitakutaarifu kama atapiga tena.” Neema alisema huku uso wake ukionyesha kuwa alikuwa hataki kuendeleza mazungumzo na mimi.
Nikaelekea kwenye ukumbi wa chakula huku akili yangu ikiwa imevurugika vibaya sana. Ule ujumbe wa kwenye karatasi, NAJUA YOTE, UTATOKA LEO, TUONANE NYANGOFA NYUMBA NAMBA 511. Chogo, ulizidi kujirudiarudia kwenye akili yangu. Kiu ya kwenda kuonana na huyo mtu aliyejiandika kama Chogo ikaanza kuumbika.

* * *

Nilishambulia chakula kwa fujo. Wakati nikila mawazo na maswali mengi yalikuwa yakipita kichwani kwa kasi sana.
Yule mwendawazimu yuko wapi?
Nani kamuua KK na sasa nasingiziwa mimi?
Chogo ni nani?
Ni nani kaingia chumbani kwangu na kuchukua vitu vyangu?
Je, ni yule mwanamke aliyesuka twende kilioni?
Maana ndiye aliyeondoka na ile karatasi na sasa nimeikuta kwenye kitanda chumbani.
Yule askari mwenye nyota tatu mbona anadharau kiasi kile?
Anaonekana ana chuki sana na mimi. Kwa nini?
Nilipomaliza kula nikajiuliza nianzie wapi. Suala la kwenda polisi kutoa taarifa ya kilichonikuta nikalifuta kabisa kila nilipomfikiria yule askari mwenye nyota tatu.
“Nini kimenileta Kigoma?” Nilijihoji.
“Kuonana na yule mwendawazimu!” Nilijijibu.
“Kwa nini?” Nilijihoji.
“Kwa sababu ya mahaba yake kwa kitabu changu. Kama mwandishi nilikuwa na hamu ya kujua kwa nini alikuwa amekipenda kitabu changu kiasi hicho.” Nilijijibu.
“Kutokana na hali ilivyo je, ni lazima kuendelea na azma yangu ya kutaka kuonana na mwendawazimu?” Nijihoji tena.
Hapana, bora niache!
Ila sasa tayari ni mshukiwa wa mauaji ya KK.
Ila kuna uwezekano pia, kuwa mtu aliyeniandikia ule ujumbe alikuwa anajua kila kitu kama alivyoandika. Ni lazima nimjue, niongee naye. Kama anajua kila kitu basi awataarifu polisi ili mimi niwe huru.
Majibizano hayo ya ndani ya nafsi yangu yalihitimika kwa mimi kukata shauri kuwa niachane na suala la yule mwendawazimu, Kumbamasaka Jitu la Watu na sasa nizame katika kujikwamua kwenye kesi iliyokuwa mbele yangu.
Hivyo nikaamua nifanye hivi;
Kwanza nipige simu kwa mke wangu kumtaarifu kuwa niko mzima ila tu nimeibiwa vitu vyangu.
Pili, nikaonane na Chogo. Halafu, nikitoka hapo nihitimishe siku kwa kwenda nyumbani kwa KK ili kujua alikufaje haswa, maana hilo sikupata kuelezwa kwa kina.
Lakini jingine ni kujua mke mdogo wa KK amepotea katika mzingira gani.



5



Nilitoka kwenye ukumbi wa chakula baada ya kuwa nimelipia. Nilitembea hadi mapokezi. Nilimkuta Neema akisoma gazeti. Aliliweka chini aliponiona nakaribia meza ya mapokezi.
“Neema, natoka kidogo ila kuna jambo nilikuwa nataka kukuuliza. Hivi ulikuwa unajua huyo marehemu KK alikuwa anaishi wapi?” Nilisema kwa sauti tulivu.
“KK ndiyo nani?” Neema aliuliza kwa mshangao.
“Si yule dereva teksi aliyeuawa jana aliyekuwa akiegesha hapo mbele ya hoteli. Jina lake kamili ni Khamis Kavula!” Nilifafanua. Lakini bado niliona macho ya Neema yalikuwa na mshangao.
“Hapana, simjui mtu mwenye jina hilo!” Neema alisema huku sauti yake ikionyesha kuwa alikuwa akimaanisha alichosema. Nilishangaa sana.
“Una muda gani tangu umeanza kufanya kazi kwenye hoteli hii?” Niliuliza
“Miaka zaidi ya saba sasa.” Alijibu haraka.
“Je, inawezekana kukawa na dereva anayeegesha hapo nje halafu ukawa humfahamu?” Niliuliza.
“Haiwezekani! Wote wanaoegesha hapo nje huwa na vibali maalum vya hoteli. Wote hutakiwa kujaza fomu maalum ya kuomba kuwa wanaegesha hapo nje. Hii ni kuhakikisha tunakuwa na taarifa za madereva wote kwa ajili ya usalama wa wageni wetu. Hatutaki wafanyiwe kitu kibaya.” Neema alifafanua. Maelezo yake yaliniingia vema. Lakini niliona mwanya fulani hapohapo.

“Okay, kuna dereva alinitelekeza jana na nilimchukua hapa kwenye maegesho alijitambulisha kwangu kwa jina la Khamis Kavula au alisema anajulikana sana kwa jina la Mzee KK. Sasa kama humjui kwa majina hayo ina maana aliniongopea. Je, unaweza nisaidiaje? Je, inawezekana aliegesha bila ruhusa yenu?” Nilihoji.
“Haiwezekani, walinzi wasingemruhusu. Madereva wetu ni hawa hapa!” Neema alisema huku akitoa kitu kama daftari pana ambalo lilikuwa na picha na majina ya madereva. Nilianza kuangalia sura moja baada ya nyingine bila mafanikio ya kuona sura ya mzee KK. Hapo nikajua nilikuwa nimedanganywa. Lakini niliweza kuiona sura ya yule kijana ambaye aliwaleta askari polisi kule Mwanga sokoni. Sasa nilimkumbuka vema, huyo kijana alikuwa miongoni mwa madereva vijana waliokuwa kwenye maegesho wakati mimi nilipochagua kwenda na gari la mzee Khamis Kavula.
“Huyu anaitwa nani? Niliuliza nikionyesha kidole kwenye picha ya yule kijana.
“Jina lake liko hapa pembeni. Kigi Mbonea.” Neema alisema.
“Leo yupo?” Niliuliza.
“Hapana. Aliaga jana kuwa amepata safari ya kwenda Kampala.” Neema alisema.
“Unajua anapoishi?” Niliuliza.
“Ndiyo anaishi mtaa wa Ogonapo nyumba namba 0870.” Neema alisema, huku akiniangalia kwa macho ya mashaka.
“Asante, wacha niende nitarejea baadaye.” Nilisema na kupiga hatua za kutoka nje ya hoteli. Nilikuwa na hela mfukoni na kadi zangu za benki na vitambulisho vilikuwa kwenye pochi yangu. Hivyo vilikuwa vimenisurika kuibwa. Nilitembea taratibu wakati nikiwapita madereva teksi waliokuwa wameketi mahali palepale nilipowakuta jana.
“Kaka leo huchukui usafiri?” Mmoja alisema.
“Namtaka dereva wangu wa jana.” Nilisema bila kuonyesha shaka yoyote.
“Yule hayupo, alikuwa mgeni tu hivyo hayupo tena.” Dereva mmoja alisema.
“Mimi napenda wageni, dereva gani mgeni leo ili niende naye?” Niliuliza kwa sauti ya mzaha kiasi lakini swali hili lilikuwa na uzito sana kwangu.
“Aaaah! Huwa haturuhusu wageni, labda kwa sababu maalumu sana.” Dereva mwingine alisema.
“Sasa kwa nini jana mliruhusu au ndiyo kulikuwa na hiyo sababu maalumu?” Nilizidi kuhoji.
“Mwenzetu mmoja alitueleza kuwa yule mzee alikuwa na matatizo mazito na alihitaji hela ya haraka hivyo akatuomba tumpe nafasi. Kwa pamoja tukakubali.” Alijibu yule aliyeongea pale kwanza.
“Okay, huyo aliyekuwa tayari kumsaidia yule mzee mimi ndiyo namtaka huyo sasa. Maana ukitoa unapokea. Sasa leo zamu yake.” Nilisema.
“Bahati mbaya Kigi hayupo.”
“Hayupo kabisa au atarejea baadaye?”
“Amepata safari ndefu. Amekwenda Kampala, Uganda.” Mwingine alisema.
Majibu yale yalitosha na niliona kuwa yalioana sana na yale niliyopewa na Neema kumuhusu huyo Kigi Mbonea.
Unaweza kuona sasa.
Inaonekana kulikuwa na kitu kati ya huyo Kigi na KK.
Sasa nikaanza kuingiwa na wasiwasi kuwa inawezekana suala langu lilikuwa limepangiliwa vema. Hamu ya kuonana na Kigi Mbonea ikaumbika ndani ya nafsi yangu. Hivyo nikajiapiza kuwa lazima niende nyumbani kwake pindi nikitoka kuonana na Chogo.











6



Sikuchukua teksi pale hotelini. Nilitembea kwa miguu hadi nilipofika maeneo mengine mbali na hotelini ndipo nikachukua teksi na kuomba nipelekwe Nyangofa. Haikuwa mbali sana. Nilimlipa mtu wa teksi halafu nikaanza kusoma namba za nyumba. Sehemu aliyoniacha, nyumba zilikuwa kwenye namba 210, hivyo nikajua ingekuwa kwenye barabara ya tatu upande wa juu ndipo ningeweza kukuta nyumba zenye namba 500, kwani kwa mujibu wa ile karatasi, Chogo alitaka nikutane naye nyumba namba 511.
Hivyo nilijaribu kutafuta vichochoro vya kunipeleka mitaa ya upande wa juu.
Makadirio yangu yalikuwa sawa. Nilipotokezea tu kwenye mtaa wa tatu upande wa juu macho yangu yaligongana na geti lililokuwa na namba 501. Hivyo nikakata kushoto na kuelea upande huo ambapo namba za nyumba zilikuwa zikiongezeka.
Wakati huo nikayasikia mapigo yangu ya moyo yakienda kwa kasi. Mapigo ya moyo yaliongezeka nilipokuwa nyumba namba 509. Hii ilimaanisha nyumba ya pili toka hii ndipo ningekutana na Chogo.
Jasho ikaanza kunitoka lakini nikajipa moyo kuwa ilikuwa lazima nionane na huyo mtu. Huenda akawa na msaada kwangu kwenye mkasa huu. Mbele ya nyumba namba 511 kuliegeshwa gari aina ya Landcruiser lililokuwa na namba za usajili zenye rangi nyekundu. Nikavuta pumzi nyingi na kuziachia kwa nguvu wakati napiga hatua kuliendea geti la nyumba namba 511.
Kama zilivyo nyumba nyingi za Kigoma, nyumba hii ilikuwa kuukuu. Rangi yake ya maziwa ilikuwa imemezwa na ile nyekundu ya udogo wa mji huo. Ungeweza dhani kuwa nyumba hiyo ilikuwa ya rangi nyekundu. Ilikuwa nyumba ya ukubwa wa wastani, nilikadiria ingekuwa nyumba yenye vyumba vinne hivi vya kulala. Geti kubwa, lilikuwa limefungwa lakini mlango mdogo ambao huwa sehemu ya geti kubwa ulikuwa wazi. Hivyo nilipogonga kwa muda bila kuona mwenyeji akitoka ndani ya nyumba niliamua kuingia getini kwa kupitia ule mlango mdogo.
Nilipiga hatua zilizojaa wasiwasi huku kwa sauti yenye kutetema nikasema;
“Hodi! Hodi humu ndani! Hodi wenyewe!”
Kimya.
Wakati naendelea kupiga hatua kuelekea kwenye mlango wa mbele wa nyumba nilishangazwa na jinsi nyasi zilivyokuwa zimeshamiri kwenye kiwanja cha mbele cha nyumba. Kwa akili ya kawaida kabisa ungesema ama nyumba haikuwa ikikaliwa na mtu au mkaaji aliifanya nyumba hiyo kama kiota tu. Anatoka asubuhi sana na kurejea usiku mkali. Kingine nilibaini kuwa lile gari nililoliona kwa mbali, nilipolikaribia nilibaini kuwa lilikuwa na sifa ya kuwa vyuma chakavu. Lilionyesha kuwa halikuwa likitumiwa kwa miaka mingi sasa. Matairi yake yalikuwa yameoza huku likiwa linaliwa na kutu kwa kasi.
Kadiri niliyousogelea mlango nilianza kupata hisia kuwa inawezekana ndani ya nyumba ile hakukuwa na mtu aliyekuwa akiishi. Lakini nikiwa hatua tatu toka mlangoni niliweza kusikia sauti ya redio ndogo ikiwa inatokea ndani ya nyumba hiyo. Niliangalia saa yangu ilikuwa saa tisa na dakika hamsini alasiri. Niliufikia malango na kuugonga. Ile nguvu ya kuugonga mlango ukaanza kufunguka wenyewe.
“Hodi! Hodi humu ndani!”
Kimya.
Nikaendelea kusema hivyo kwa dakika kama kumi hivi lakini nikajiridhisha kuwa huwenda mwenyeji wangu alikuwa amelala usingizi mzito.
Nikapiga hatua moja ndani.
Nywele zikanisisimka.
Lakini nikaona wacha niingie sebuleni. Hivyo kama afanyavyo kuku aingiapo bandani jioni ndiyo nilivyokuwa nikipiga hatua na kujitahidi kuchungulia niendako.
Jasho lilikuwa linanitoka kwa fujo.
Moyo ulikuwa ukipiga kwa kasi.
Kwa vile madirisha yalikuwa yamefungwa yote, taa ilikuwa inawaka kuipa sebule mwanga.
Macho yangu yaliangaza mule sebuleni bila kuona kitu.
Yalipotua tu kwenye kochi ndipo niliona mwanamke akiwa amelala. Sura yake haikuonekana kwa vile alikuwa amegeukia upande wa kochi. Alikuwa amejifunga khanga na alikuwa amevaa blauzi nyekundu.
Achilia mbali nguo zake, maumbile yake pia yalionyesha kuwa alikuwa mwanamke.
Makalio yake. Miguu yake ilivyokuwa mizito yenye ule ukungu wa kike. Kiuno. Shingo yake.Vidole vyake pia.
Nilimwangalia kwa dakika chache.
Redio niliyosikia ilikuwa juu ya meza ya chakula. Meza ilikuwa kwenye kona moja ya sebule hiyo. Ilizungukwa na viti sita; vitatu upande huu, vitatu vingine upande huu. Ilikuwa redio ndogo tu. Taa nyekundu ya redio hiyo ikionekana wazi.
“Habari yako dada? Hodiiii!” Nilisema kwa sauti. Ikafikia wakati nikapaza sauti ili kumwamsha mwenyeji wangu lakini juhudi zangu ziligonga mwamba.
Mwishowe nilikata shauri kuwa nisogee pale alipokuwa amelala yule mwanamke ili nimwamshe. Nilipiga hatua taratibu hadi jirani na kochi.
Wakati nainama, redioni ulikuwa wimbo wa Harmonize na Diamond Platnumz uitwao Kwangaru. Wakati nainama, ilikuwa ikiimba ile sehemu isemayo;
‘Unataka maji ya kisima na mwoga wa kuchutama, aaah inama inama…’
Mtu angekuwa anachungulia dirishani angedhani nimeinama kufuata wimbo huo. Kumbe mimi nilikuwa kwenye ulimwengu wa mkasa mzito. Basi nikainama na kumtingisha mwenyeji wangu.
Mmmmh! Nikagutuka kidogo. Mwili ulikuwa mkavu. Wa baridi sana.
Tone tatu za jasho zilinitoka na kundondokea sakafuni. Wakati naugeuza mwili ili nione usoni ghafula nikasikia sauti ikiniamuru.
“Tulia hapo hapo!” Amri ilitokea mlangoni. Niligeuka haraka kuangalia kulikoni.
Macho yangu yakakutana na askari wanne wakiwa mlangoni. Walikuwa ni askari walewale waliokuwa wamenichukua toka sokoni siku ya jana. Ila leo alikuwa ameongezeka yule askari mwenye nyota tatu.
“Umemuua na huyu?” Alisema tena kwa ile sauti yake ya dharau.
“Umemuua mke mdogo wa Mzee KK?!” Alisema huku akiwa ameshanifikia. Alinipa kofi kali la usoni ambalo lilinipeleka chini. Nikalamba sakafu. Halafu akanikanyaga kwa teke kali mgongoni. Wakati nikiwa chini naugulia maumivu ndipo macho yangu yakaona kitu chini ya kochi. Ilikuwa ni kile kitu kama filimbi nilichokiona kwenye kifua cha yule mwendawazimu aitwaye Kumbamasaka. Hivyo aliponitandika teke jingine nilijifanya kuvingirika kwa maumivu na kuingia kwenye uvungu wa kochi. Nilikichukua kile kitu na kwa namna ya kujinyonga nyonga na kuugulia maumivu nikakiingiza kwenye chupi.
“Simama juu muuaji mkubwa wewe. Safari hii huna namna ya kuruka!” Alisema yule Askari huku nikifungwa tena pingu.
Ukweli nilichanganyikiwa. Balaa juu ya balaa.
Ila akili yangu ikafanya kazi haraka na kujiuliza; amejuaje ni mke mdogo wa KK kabla hata hajamwona usoni? Maana kauli yake ya pili aliniuliza, “Umemuua mke mdogo wa Mzee KK?!”
Hilo likanishangaza na kunipa mashaka makubwa moyoni.
Kama siku ile pale sokoni, hawakutaka maelezo yangu.
“Utakwenda kujieleza kituoni!” Niliambiwa.
Walimwangalia yule mwanamke pale kwenye kochi.
Kweli alikuwa amekufa, japo ilionyesha kuwa hakuwa amekufa muda mrefu uliopita. Nami nikapata fursa ya kumwangalia yule mwanamke usoni, kwa mara ya kwanza. Wakati huo nilikuwa nikiongea maneno mengi ya kujitetea kuwa sikuwa najua lolote. Lakini, maneno yangu yalikuwa kama najisumbua tu mbele ya wale askari.
Ina maana walikuwa wakinifuatilia? Au walikuwa wakinisubiri mahali niingie?
Nilijiuliza bila kupata majibu.
Waliingia kukagua vyumba vingine. Huko walipata begi langu na vitu vyangu vingine ambavyo mimi najua vilikuwa vimeibwa kule hotelini.
“Kwa hiyo haya ndiyo yamekuwa makao yako ya siri halafu unajifanya umeibiwa?” Alisema yule askari mwenye nyota tatu.
Nilijaribu kujibu na kujieleza lakini hakuna aliyenisikiliza.
Muda mfupi baadae gari la wagonjwa lilikuja kuichukua ile maiti. Mimi niliingizwa ndani ya gari lingine aina ya Landcruiser lililokuwa na namba za usajili za kiraia. Nikiwa ndani ya gari huku nikilia sana. Nilikuwa nimegeukia upande ilipokuwa nyumba namba 511. Mara macho yangu yakaona kitu ambacho sikutarajia kukiona.
Nilimwona yule mwendawazimu akiwa anatokea kwenye uchochoro uliokuwa katikati ya nyumba namba 511 na namba 512. Nilijikuta nimeacha kulia. Nikawa namwangalia tu. Alikuwa na lile begi lake na mkono wa kulia alikuwa na kile kitabu SAA 72. Niliangalia shingoni kama angekuwa na kile kitu kama filimbi. Hakikuwepo. Nikajua kuwa ni kweli kuwa nilichookota pale chini ya kochi ilikuwa ni mali ya yule mwendawazimu Kumbamasaka, Jitu la Watu.
Gari liliondolewa kwa kasi, mimi macho yangu yalibaki yanamwangalia yule mwendawazimu ambaye sasa alikuwa akitembea kwenye ule mtaa.






7



Tulipotoka barabara ya Kaya na kuingia kulia kuacha ile ya kushoto iliyoenda stesheni ya treni sikuwa na wasiwasi kuwa tulikuwa tukielekea Kituo cha Polisi. Tulipoambaa ambaa na barabara ya Lumumba, japo gari lilikuwa kwenye mwendo wa kasi sana lakini bado nilijua tunaelekea Kituo cha Polisi. Tulipofika njia panda mwanzoni nilidhani tunaelekea Kituo cha Polisi. Wasiwasi ulianza kunijia wakati tulipofika kwenye njia panda ya barabara iendayo Hospitali ya Mkoa wa Kigoma na ile iendayo upande wa Mwembe Togwa. Tulikunja kushoto kuchukua upande wa Mwembe Togwa. Hapo sasa nikaanza kupata wasiwasi.
Gari lilikwenda kwa kasi ileile hadi tulipokaribia SIDO Mkoa. Gari likapunguzwa mwendo. Kwa mbele niliona gari aina ya Nissan Safari likiwa limeegeshwa upande wa kulia pembeni ya barabara chini ya miti miwili mikubwa. Gari nililokuwemo lilipofika eneo hilo lilikatisha na kwenda upande ilipokuwa ile Nissan. Hili gari lilisimama pembeni ya ile Nissan ila injini ya gari haikuzimwa. Alishuka yule askari mwenye nyota tatu ambaye sasa alikuwa amevaa kiraia. Akatembea kwenda kwenye ile Nissan. Kioo cha upande wa mbele wa abiria kilishuka na hapo kukafanyika maongezi mafupi. Baadaye kioo kikapandishwa, yule askari mwenye nyota tatu alifanya ishara kuwa nishushwe. Nikashushwa na kupelekwa upande wa nyuma wa ile Nissan. Mlango wa nyuma ukafunguliwa. Kabla sijaingizwa ndani ya ile Nissan nilifunguliwa pingu halafu nikashitukia navutwa na mikono yenye nguvu na mikakamavu kama ubao. Nikatua upande wa ndani wa Nissan.
Mlango ukafungwa.
Gari likawashwa.
“Mnanipeleka wapi?” Hatimaye niliuliza kwa mshangao.
“Wewe ulitaka upelekwe wapi?” Sauti ya mtu mmoja aliyekuwa miongoni mwa watu wanne waliokuwa upande huu wa nyuma aliongea.
Niligeuka kumwangalia.
Alikuwa ameketi kwa kuridhika sana.
Mtu huyo hakuonekana kutingishika wala kuhangaika wakati naingizwa garini. Alikuwa amevaa suti nyeusi na shati nyeupe bila tai. Viatu vizuri sana na saa ya gharama sana mkononi. Alionekana nadhifu.
“Polisi, si ndiyo sehemu ya kupelekwa watu wanaotuhumiwa kwa uhalifu?” Nilisema kwa sauti ya kutetemeka, kifua kilikuwa kimejaa hofu na hasira.
“Hukumbuki ujumbe wangu?” Alisema yule jamaa nadhifu kwa sauti nzito tulivu, bila kugeuza kichwa kuniangalia. Ilikuwa kana kwamba anaongea na dirisha la gari.
“Assa, tuzungushe kwanza niongee na Japhet.” Alisema yule jamaa nadhifu, gari likaondolewa.
“Ujumbe gani?” Niliuliza.
“Ulioletewa kituoni na mchana wa leo chumbani kwako?!”
“Wewe ni nani?”
“Wananiita Chogo.”
“Ila wewe unajiita nani?”
“Napenda wanavyoniita.” Alisema huku akitoa tabasamu la kifedhuli usoni.
“Watu wako ndiyo waliochukua vitu vyangu?” Niliuliza kwa hasira.
“Mtu wangu, utavikuta chumbani kwako. Nilitaka ufanye kama nilivyokuagiza.” Alisema.
“Okay, unataka nini? Nani aliyemuua KK na yule mke mdogo wa KK?” Maswali yalinitoka.
“Hebu acha kuamini mambo ya kuambiwa. Hongera kwa kitabu ulichoandika!” Alisema.
“Nimeandika vingi, unaongelea kipi?”
“SAA 72!”
“Hii ndiyo namna ya kumpongeza mwandishi aliyekuvutia?” Nilisema kwa hasira.
‘Nani kakwambia umenivutia?”
“Sasa hongera ya nini?”
“Kwani nimesema hongera kwa kitabu kizuri?”
“Sidhani umenifanyia yote haya ili kusudi uniambie hongera!”
“Yapi hayo niliyokufanyia?”
“Kunipakazia mauaji ya KK na yule mwanamke pale nyumba namba 511.”
“Nimekwambia usiamini mambo ya kuambiwa na mara nyingine mambo sivyo kama unavyoyaona. Nadhani kama mwandishi uliyeweza kuandika kile kitabu unatakiwa uwe na uwezo wa kujua hilo. Kile kisa kwenye SAA 72 ulibuni tu au ulisimuliwa na mtu?” Swali hili la Chogo lilinifanya nimkumbuke Jacob Matata rafiki yangu. Ndiye aliyenisimulia kisa kile. Lakini kama mwandishi nisingeweza kusema nilisimuliwa na ndivyo tulivyokubaliana na Jacob Matata. Nilimhakikishia kuwa sitatoa siri hiyo. Kama ningefanya hivyo ningekuwa nimetangaza kuwa hafuati kanuni za kazi yake kama mpelelezi.
“Nilibuni tu.”
“Uongo! Huwezi kubuni kwa kusimulia mambo ya ukweli namna ile?” Sasa aligeuka na kuniangalia. Miwani yake myeusi haikuniwezesha kuona mboni za macho yake.
“Sasa kama si..!”
“Namtaka aliyekusimulia!” Alinikatisha kwa sauti kali ya kufoka.
“Ulinisimulia wewe au?” Nilijibu kwa hasira. Jibu langu hilo lilifanya nianze kupata kipigo kikali toka kwa watu watatu waliokuwa ndani ya lile gari.
“Haya niacheni nitasema!”
“Nani aliyekusimulia?”
“Rafiki yangu.”
“Hana jina?”
“An...!” Kauli yangu ilikatizwa na simu ya upepo iliyokuwa ikiita.
“Chogo........Chogo.....Chogo!” Sauti ilisema kwenye simu ya upepo.
“Chogo hapa!” Chogo alijibu taratibu kama hataki.
“Kigi hapa, tumefika Bukoba, yule abiria wangu namwona ameenda kwenye kibanda cha simu na sasa anaongea na simu. Hebu weka mtu afuatilie hiyo simu kapiga kwa nani. Over!” Ilisema ile sauti. Mara moja nikaunganisha hilo jina na yule kijana aliyewaleta polisi sokoni jana. Ambaye niliambiwa kuwa alikuwa amekwenda Kampala. Hii sasa ikawa imenihakikishia kuwa Kigi alikuwa kibaraka wa Chogo.
“Mimi nilidhani mmeshaingia Kampala, mbona muda sana?” Chogo alisema kwa sauti ya kukereka.
“Huyu msichana mtata sana. Anakwenda kwa machale machale tu. Haamini jambo lolote, naomba tu Mungu nifike.”
“Sasa unaweza kuniambia jina la hicho kibanda au alama yoyote ili mtu wetu aweze kufuatilia hilo?” Chogo alisema.
“Ndiyo, naweza kusoma maandishi ya hicho kibanda, kimeandikwa, CHINGA BOY MAPHONE, kiko jirani na ofisi za Posta hapa Bukoba mjini. Amemaliza anarudi, wacha niendelee na kazi. Over!” Simu ikakatwa.
“Niwie radhi kwa usumbufu.” Alisema huku akijiweka vema.
“Huyo rafiki yako ni nan...” Hakumalizia tena swali lake lile, simu ya upepo iliunguruma tena.
“Chogo....Chogo....Chogo...!”
“Chogo hapa!”
“Zoazina hapa...niko uwanja wa ndege naona jamaa yako kawasili. Fanya mipango haraka, yule fala Japhet yuko wapi?” Sauti ya kike ilisema. Niliweza kuitambua ile sauti kuwa ni ya yule mwanamke aliyeniletea chakula asubuhi pale Kituo cha Polisi. Duuuh! Hawa watu kuna kitu wanafanya na sijui lengo lao ni nini. Huyo mtu wanayemwongelea sijui ni nani na msichana wanayemwongelea sijui ni yupi. Sijui mimi nahusika vipi sasa?
“Habari njema, tumefanikiwa. Japhet niko naye hapa ndiyo nilikuwa nataka kumhoji. Ila nitampeleka sehemu salama kwa usalama wake hadi tumalize kazi. Over!” Chogo alisema kwa sauti ya furaha.
“Twende Kilindini tukamweke huyu.” Alisema na wakati huo huo wale watu wawili walinifunga mikono na kisha wakanifunga kwa kitambaa cheusi usoni. Nikasikia tu gari likigeuzwa na kupelekwa kwa kasi sana.
“Hebu mpeni simu yake aongee na mkewe. Hebu mwambie mkeo kuwa unaendelea vema na kuwa ulikuwa umeibiwa kila kitu sasa umenunua simu mpya.” Sauti ya Chogo ilisema. Nilisikia mlio wa simu, nikautambua kuwa ni mlio wa simu yangu unapoiwasha.
“Umesevu vipi jina la mkeo?” Jamaa mmoja aliuliza.
“Pumzi yangu ya Mwisho.” Niliposema hivyo nikasikia wote wakicheka.
“Fala kweli wewe!” Chogo alisema, nilikuwa nimeshaikariri sauti yake. Simu iliita halafu nikaisikia sauti ya mke wangu.
Nilisikia uchungu sana aliposema, hallo mara ya tatu, mimi nikiwa kimya kabisa.
“Hello honey, hujambo?” Nilisema huku nikijilazimisha kutoa sauti ya uchangamfu
“Mbona hivyo sasa, kuna nini Japhet?” Si kawaida ya mke wangu kulalamika, lakini alishahisi kuna shida.
“We acha tu, ila nashukuru niko mzima!” Nilisema.
“Una maanisha nini?”
“Kigoma si ilinipokea. Hapa ndiyo nimetoka benki wamenipa kadi mpya ya benki, nimenunua simu kukupigia.” Nilidanganya huku moyo ukiniuma kumwongopea mke wangu.
“Mbona sikuelewi, hebu nielezee vizuri, maana siku hizi mbili nimekuwa naishi kwa mashaka makubwa sana!” Alisema.
“Nilipofika tu si nikaibiwa kila kitu, halafu nikiwa kama mgeni wa hoteli nikahusishwa na wizi hivyo nikawekwa ndani. Sikupata hata muda wa kukutaarifu, nilipotoka sikuwa hata na pesa na kadi yangu ya benki iliibwa vilevile. Hivyo ikabidi nitembee kwa miguu hadi benki ili kuomba kadi nyingine. Process imechukuwa muda mrefu kwa vile sikuwa na kitambulisho chochote. Ila sasa ndiyo nimepata kadi na nimeweza kuchukua pesa. Hamjambo huko?”
"Duuh! Afadhali, yaani kidogo nichanganyikiwe, ila kuna sauti ilikuwa inaniambia uko salama. Kwa hiyo yule mwendawazimu umeshamwona? Uko salama sasa? Lini unarudi?” Aliuliza maswali mengi sana.
“Nitakupigia baadaye siko sehemu nzuri sasa hivi.” Nilisema.
“Sawa, nimefurahi kusikia uko mzima.” Alisema.
“Take care!” Nilisema halafu nikakata simu. Nilijua lile neno, ‘take care’ lingetosha kumwambia kuwa nilikuwa nimebanwa kwa namna fulani. Nilinyanganywa simu ikazimwa.
“Lengo lenu ni nini!?” Niliuliza.
“Tutakuachia kesho urudi Arusha” Chogo alisema.
“Kama sitaki kurudi?”
“Tutakuua!” Chogo alijibu bila kufikiria.
Kauli hiyo ya Chogo ilinifanya nitulie kabisa. Kipigo nilichokuwa nimepata toka kwa wale jamaa watatu ambao walionekana kuwa watiifu kwa Chogo na kuwa tayari kufanya chochote alichowaamuru sikuwa tayari kuona nakipata tena. Hivyo nikaona njia sahihi kwangu ni kutulia na kungojea hatma yangu. Nilishabaini kuwa usumbufu wowote toka kwangu ungepelekea kipigo zaidi na maamuzi yasiyotarajiwa toka kwa Chogo.









8



Ukweli ni kwamba nilikuwa na hasira sana. Halafu kwa mbali nikawa nasikia kichwa kinauma. Kwa vile nilikuwa nimefungwa kitambaa usoni sikuwa na namna ya kuona tulikuwa tukielekea upande gani. Nilituliza mwili wangu ili hali akili ikiwa inazunguka vibaya sana. Niliwaza hili na lile, nikatamani ingekuwa hivi na vile. Nikakumbuka kusali, lakini moyo wangu ulikuwa umejaa mashaka makubwa kiasi kuwa maombi yangu hayakuwa na hata punje ya imani.
Nilimuwaza mke wangu, ingekuwaje pindi angepiga tena na kukuta siko hewani.
Sijui kwa nini nilimdanganya?
Kuokoa maisha au? Lakini inawezekana nilimdanganya kwa vile nampenda maana ningemwambia ukweli labda angefunga safari kuja kunitafuta. Mwishowe na yeye angetumbukia kwenye janga hili. Hapo nilijifariji kuwa nilifanya kilichostahili kwa ajili yake na yangu pia.
Nilimfikiria yule mwendawazimu.
Je, ni bahati mbaya kuwa ametokea kwenye ule mtaa wa nyumba namba 511?
Hapana!
Si bahati mbaya.
Labda alikuwa amerudi kufata kile kitu chake chenye umbo kama filimbi ambayo hutumiwa na mwamuzi wa mpira wa miguu? Inawezekana! Nilijijibu mwenyewe.
Inawezekana alipata kuingia kwenye ile nyumba, lakini ikawaje akadondosha ile filimbi?
Je, inawezekana aliona ile maiti ya mke mdogo wa KK?
Huyu mwendawazimu ni nani hasa?
Je, inawezekana akawa anajisingizia kuwa mwendawazimu?
Kitabu changu je, kwa nini hataki kukiacha katu!?
Maswali yalimiminika kichwani. Halafu nilipofikiria kitabu changu cha riwaya, mara nikakumbuka maswali ya Chogo. Anataka kumjua mtu aliyenisimulia kisa kile. Inaonekana hilo ndiyo jambo kubwa alilokuwa akilitaka toka kwangu.
Je, ni kweli kuwa misukosuko yote aliyonipa lengo lake ilikuwa ni kunilazimisha nimtajie aliyenisimulia kisa kilichoko kwenye kile kitabu? Sasa mbona ameacha kunihoji baada ya kuambiwa kuwa kuna mtu amewasili na ndege? Mtu huyo ni nani? Kama hanihitaji basi si anichie sasa?
Kuna uhusiano gani wa kuja kwa mtu huyo na yeye kuacha kunihoji hadi akasema hawanihitaji tena ila wataniweka sehemu salama hadi wamalize kazi.
Kazi gani?
Wananiweka sehemu salama. Ina maana wao wanataka niwe salama au? Au labda kweli wao ni watu wa usalama. Kichwa changu kilijaa maswali mengi sana.
Nilimuwaza KK.
Nikamuwaza Kigi Mbonea. Halafu nikafikiria maelezo yake aliyompa Chogo juu ya msichana wanayesafiri naye. Msichana hatari sana! Hilo likawa fumbo jingine.
Nikamuwaza askari mwenye nyota tatu.
Mawazo yangu yaligutuliwa na honi ya gari. Ilikuwa ya gari hili tulilokuwemo. Sasa niliweza kusikia na kuhisi kuwa gari lilikuwa limesimama. Niliweza kusikia geti likifunguliwa.
Gari ikaingia ndani.
Nikasikia vishindo vya watu wakitembea nje ya gari na wakati huo huo geti likafungwa.
“Mfungueni mumuweke kwenye chumba salama. Mpeni mahitaji yake yote. Hakikisheni anapata muda wa kuongea na mke wake chini ya usimamizi. Akikosea tu kuongea na mke wake, atakufa yeye na mke wake pia. Tukimaliza kazi tutamwachia aende zake.” Chogo alisema kwa sauti huku sasa akiwa ameshashuka garini. Sauti yake ilizidi kusikika tokea mbali kadiri aliyokuwa akiongea. Inamaanisha alikuwa akiongea huku akitembea, labda kwenda ndani. Ilikuwa wazi kuwa maelezo yake alilenga yasikiwe na mimi na vijana wake.
Nilifunguliwa mikono na kuondolewa kitambaa usoni. Nilifikicha macho kwa nukta chache halafu nikaweza kutazama.
“Twende!” Nilipewa amri huku nikisukumwa.
Nikatembea kwenda mbele. Tulikuwa kwenye nyumba kubwa iliyokuwa imezungushiwa ukuta mkubwa. Huko nje, juu, niliweza kuona miti mingi sana na ndege waliokuwa wakiimba na kuruka. Bila shaka ilikuwa nyumba iliyokuwa pembeni ya mji. Niliweza kusiki sauti ya mawimbi ya maji. Hilo likaniambia kuwa tulikuwa pembezoni mwa ziwa Tanganyika.
“Hapa ni sehemu ya chakula. Saa moja na nusu utakuja hapa kwa ajili ya chakula, asubuhi saa moja na nusu kwa jili ya kifungua kinywa, mchana saa saba kamili kwa ajili ya mlo wa mchana.” Alisema yule mtu huku akinionyesha kwa mkono. Sasa tulikuwa ndani ya jumba hilo ambalo ungeweza sema ni kama hoteli tu.
“Utatumia chumba hiki, humo utakuta mahitaji yako yote.” Alisema yule mtu wakati akinionyesha chumba namba 81.
“Twende huku nikuonyeshe maeneo mengine!” Aliniamuru.
Niligeuka kumwangalia usoni, halafu nikageuka haraka kuangalia tulikokuwa tukielekea.
Sikutamani kumwangalia tena usoni.
Uso wake ulinifanya nikose hamu ya kumwangalia.
“Hapa ni sehemu ya mazoezi na pale kwa ajili ya kuogelea na kupumzika. Uwe raia mwema hadi utakapotoka. Hicho ndiyo kitu pekee ningeweza kukuambia. Usijaribu ujinga, kama unabisha nenda chumba namba 00 utapata majibu ya nini huwa kinatokea kwa watu wajingawajinga. Maisha mema!” Aliposema hivyo tu akaanza kutembea haraka kwenda upande mwingine. Nilimsindikiza kwa macho hadi alipoingia kwenye mlango uliokuwa kwenye kona upande wa kushoto.
Sijui kwa nini nikajikuta napata hamu ya kwenda kuangalia alikuwa ameingia wapi. Hivyo nikatembea kufuata alipokuwa ameingia. Nilipousogelea mlango ndipo nikakutana na maandishi, ‘WAGENI HAWARUHUSIWI KUINGIA.’ Akili ikaniwasha, kiu ya kutaka kuchungulia ikanishika. Nikagusa kitasa cha mlango ili nifungue.
Nikakinyonga huku moyo ukipiga kwa kasi.
Halafu nikasiki sauti ndogo akilini ikiniambia ‘huwa unajitafutia matatizo wewe mwenyewe!’
Nikasita baada ya sauti hiyo.
Lakini kiu ikaongezeka zaidi, nikataka nione.
Nikashika tena kitasa na kukinyonga taratibu.
Mlango ukafunguka.
Sikutaka ufunguke sana, nilipoona umeachia nafasi ya mimi kupenyeza macho, niliacha kuusukuma, nikajisogeza ili nichungulie. Nikachungulia.
‘Loooh!’ Nilinong'ona kwa mshangao, halafu nikauachia mlango kwa hofu iliyoletwa na kile nilichokiona. Kitendo cha kuuachia mlango ukajibamiza. Niligeuka ili nikimbie kuelekea kwenye chumba nilichoelekezwa kuwa ndiyo ningekaa.
Ile nageuka tu nikajikuta najibamiza kwenye mwili wa mtu aliyekuwa nyuma yangu. Niliinua mcho haraka kumwangalia.
Duuuh, bonge la mtu! Refu jeusi, ndevu nyingi, zimepakwa rangi nyekundu. Mijicho yake sasa!
Liliniangalia tu bila kusema kitu.
Bastola mkononi.

Mtunzi wa simulizi hii anapatikana kwa namba 0762204166

Kuendelea kusoma simulizi hii kuna njia mbili;
1. Unalipia sh5,000 kuja mpesa namba 0762204166. Utaelekezwa namna ya kuingia na kusoma yote.
2. Unanunua kitabu chake kwa sh10,000 toa kwa moja ya wauzaji wafuatao;

Kuletewa popote kwa gharama nafuu Dar es salaam- 0653254110
Dar - POSTA - ‭0755454152‬‬
Dar - KARIAKOO- ‭0653254110
Dar-Kinondoni - Biafra - ‭065 542 8085‬
Dar - U B U N G O - ‭067 868 3278‬
Arusha -‭ 0757690302‬ au ‭0656744390‬
Mwanza City Mall - 0744657361
Mwanza - ‭ ‭0715057315‬ au 0754057315
Moshi - ‭ ‭0754963999 au 0654241700
Kilindi- 0713731821
Kasamwa - ‭068 810 2030‬
Dodoma -‭ 0715368220‬
Kibondo - 0655555750
Mpwapwa - 0715368220
Mbeya - 0754091481
Babati ‭0787513647
Maswa - 0766048469
Kasulu- ‬ 0655555750
Bukoba- ‭ 0675 309 841
Namanga- 0757690302
Handeni- 0713731821
Zanzibar - 0652084191
Lindi - 0716725662
Kemondo- 0675 309 841
Kigamboni - 0755454152
Tukuyu- 0753914696
Bariadi- 0766048469
Bunda - 0759142940
Sengerema - ‭068 810 2030‬
Ifakara - 0621075891
Mtwara - 0712962005
Muleba- 0675 309 841
Karatu- 0787513647
Zanzibar - 0713251717
Bihalamulo- ‭068 810 2030
Chunya- ‬ 0753914696
Mutukula - 0675 309 841
Arusha -‭ 0757690302‬
Sumbawanga- 0764123845‬
Moshi - ‭ ‭0754963999 au 0654241700
Morogoro -‭ ‭ ‭0621075891
Longido - 0757690302
Kahama - ‭0753 574 124‬
Chato - ‭068 810 2030‬
KIGOMA - 0655555750
Geita - ‭ ‭068 810 2030
Mbozi - ‬ 0753914696
Rudewa- 0753705024‬
Songea - 0762353918
Tabora - 0765052507
Mpanda - 0764123845‬
Kilombero - 0621075891
Karatu - 0757690302
Dodoma -‭ 0715368220‬
Ushirombo - ‭0753 574 124‬
Musoma - 0759142940
Katoro - ‭068 810 2030‬
Morogoro -‭ ‭0621075891‬
Songwe - 0753914696
Iringa -‭ 0753705024‬
Tunduma - ‭0764123845‬
Kondoa - 0715368220
Ngara - 0655555750
Kagera - ‭0758274733‬
Mvomero - 06210758914
Kakora - ‭068 810 2030‬
Tanga - ‭0713731821‬
Tarime - ‭0759142940
Bahi- ‬ 0715368220
Bukombe - ‭068 810 2030‬
Shinyanga - ‭0766048469‬
Lushoto - 0713731821
Singida - ‭0764 393 260.

M P I G I E MUUZAJI AKUELEKEZE ANAPOUZIA
Ukiuliza sehemu halafu ukaambiwa vimekwisha tafadhali nitaarifu kwa namba 0762204166 ili nifanye utaratibu wa kutuma vingine.

Kama havijafika wilaya yako basi angalia eneo la jirani vilipofika halafu wasiliana na muuzaji ili akutumie kwa basi.



Ili uweze kuendelea kusoma Tuma Tsh. 5000 kwenda namba +255 762 204 166 ili uweze kusoma kitabu PATAPOTEA


RIWAYA ZA KUSISIMUA NA MAFUNZO

PATAPOTEA
PATAPOTEA
PATAPOTEA

Patapotea © Japhet Nyang’oro Sudi, 2019 ISBN 978-9987-794-08-9 1 Taarifa ziliponifikia kwanza nilizipuuzia. Niliendelea na shughuli zangu kwani niliziona kuw

MDHAMINI
MDHAMINI
MDHAMINI

SURA YA KWANZA Alikohoa tena na tena, kihohozi cha taabu, huku uso wake ukionyesha alikuwa akipata maumivu makali. Alijitahidi kuyadhibiti makohozi yake kwa kufunika kinywa c

OPERESHENI PANAMA
OPERESHENI PANAMA
OPERESHENI PANAMA

Operesheni Panama Ilikuwa siku ya 18 ya mwezi Machi mwaka 2003 katika jiji la Dar es Salaam, Tanzania, wakati taarifa ilipomfikia. Kilipomfikia, kilikuwa kama tone la maji

PATASHIKA
PATASHIKA
PATASHIKA

KITABU: PATASHIKA 1 Usiku wa Kizaizai ALISHTUKA toka usingizini. Akajituliza pale kitandani kwa sekunde kadhaa, masikio yake yaliweza kusikia moyo wake

SAA 72
SAA 72
SAA 72

S A A 7 2 Februari 25, 2003 Bogoro – Buni, DRC Msichana wa miaka 15 hivi, akiwa na majeraha mazito mwilini alizidi kujilazimisha kupiga hatua kwenye mtaa ul